Radzyński Ośrodek Kultury wraz z artystami serdecznie zaprasza na wyjątkową wystawę „PENTAMETR”.
Czym jest „Pentametr”?
Tytułowy „Pentametr”, pojęcie zakorzenione w antycznej poezji jako miara wierszowa oparta na pięciu jednostkach, w przestrzeniach radzyńskiego Pałacu Potockich zyskuje zupełnie nowy, wizualny wymiar. Staje się rytmem, w którym pięć odrębnych głosów twórczych splata się w jedną, harmonijną i komplementarną opowieść o kondycji ludzkiej, strukturze natury i potędze formy.
Wystawa ma charakter szczególny. Łączy artystów, których drogi – choć dziś prowadzą przez różne ośrodki akademickie i artystyczne Polski, od Warszawy po Kraków – mają wspólne źródło. Jest nim Lubelszczyzna oraz formacyjne lata spędzone w murach legendarnego Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie. To właśnie tam ukształtowały się fundamenty ich wrażliwości, która przez lata dojrzewała do autonomicznych postaw twórczych.
Ekspozycja buduje wielowymiarowy dialog pomiędzy rzeźbą, która spaja przestrzeń pałacowych sal, a malarstwem pulsującym życiem na ich ścianach. Pięć artystycznych „metrów” wnosi do tej wspólnej opowieści własną, niepowtarzalną strukturę.
Krystyna Orzech
Wystawę otwiera i przestrzennie konstytuuje rzeźbiarska twórczość Krystyny Orzech. Jej realizacje obecne we wszystkich pomieszczeniach galerii stanowią swoisty kręgosłup ekspozycji – zarówno fizyczny, jak i konceptualny punkt odniesienia dla prezentowanych obrazów.
Artystka, związana z Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie, zajmuje się rzeźbą kameralną, monumentalną oraz projektami interdyscyplinarnymi. Operując bryłą i przestrzenią, podejmuje dialog z problematyką egzystencjalną i społeczną, często dotykając kwestii konsumpcyjnego stosunku człowieka do otaczającego świata. Jej trójwymiarowe formy zachęcają widza do zatrzymania się oraz wejścia w relację zarówno z architekturą pałacu, jak i pozostałymi dziełami.
Zbigniew Gręziak
Pierwszy prezentowany cykl obrazów nosi tytuł „Horyzont w objęciach melancholii”. Choć nie odnajdziemy w nim typowych form pejzażu, długie poziome uderzenia szpachli wyraźnie sugerują jego przestrzeń. Zamiast dosłowności pojawiają się ślady gestu, koloru, kształtu i postrzępionej krawędzi, które budują obraz natury.
Czystość koloru, kompozycyjna przejrzystość oraz brak zbędnych detali to znaki rozpoznawcze tej twórczości. Jak podkreśla autor – prostota jest najpiękniejsza.
Drugi cykl podejmuje temat dwoistości rzeczywistości. Płaski świat pojawiający się w przestrzeni staje się bramą lub przeszkodą – symbolem przejścia, inicjacji i przekroczenia granicy. Każdy obraz otwiera przestrzeń dla indywidualnych interpretacji: może opowiadać o narodzinach, ważnych wydarzeniach życiowych, emocjach, marzeniach czy nawet kresie życia.
Wspomnienia i doświadczenia odbiorcy budują własną narrację, sprawiając, że dwa konkurujące ze sobą światy ostatecznie tworzą spójną całość, a rama obrazu jedynie wyznacza fragment wykreowanej rzeczywistości.
Małgorzata Omelańczuk-Pawluk
W swojej dojrzałej twórczości Małgorzata Omelańczuk-Pawluk materializuje unikalną malarską wrażliwość ukształtowaną pod okiem prof. Tadeusza Dominika.
Jej pejzaże, motywy leśne i martwe natury tworzą przestrzenie głęboko poetyckie, w których pobrzmiewa echo intymnej liryki Haliny Poświatowskiej. To malarstwo pełne nastroju, subtelności i formalnej dyscypliny, budujące pomost pomiędzy naturą a wewnętrznym światem emocji.
Jolanta Caban
Twórczość Jolanty Caban reprezentuje żywioł czystego koloryzmu. Intensywność barwy staje się głównym motywem i budulcem kompozycji.
Łącząc abstrakcję z motywem martwej natury w charakterystycznych układach pasowych, artystka operuje gęstą, mięsistą materią farby nakładanej szpachlą. Swobodne meandry linii oraz bogata faktura obrazów są wyrazem radości tworzenia i dynamicznej siły malarskiego gestu.
Jarek Drążek
Jarek Drążek reprezentuje postawę głębokiej afirmacji zmysłowego świata, wpisując się w najlepsze tradycje polskiego malarstwa tożsamościowego.
Jego pejzaże, weduty i motywy animalistyczne uwodzą lekkością impresjonistycznej akwareli, jednak kryją niezwykle złożoną strukturę technologiczną. Precyzyjne wykorzystanie płynu maskującego pozwala zachować naturalną biel papieru, a rozcieranie suchego pigmentu sprawia, że pozornie zwyczajne motywy stają się wyrafinowaną grą światła, koloru i temperamentu.
Zapraszamy!
„Pentametr” w Pałacu Potockich to nie tylko prezentacja dorobku pięciorga znakomitych twórców. To przede wszystkim dowód na to, że prawdziwa sztuka – choć operuje tak różnymi mediami, od rzeźby wypełniającej sale po malarstwo na ścianach – potrafi stworzyć spójny, przejmujący i pełen witalności rytm, który pozostaje z widzem na długo po opuszczeniu wystawy.
Serdecznie zapraszamy do wspólnego spotkania ze sztuką.
